Roos, 19 april 2010
Ghana , Kumasi 39°

De schaamte voorbij

Dat drie maanden Afrika samen zouden gaan met het overschrijden van heel wat grenzen had ik wel verwacht, dat een groot gedeelte daarvan in 1 weekend gepropt zou worden is een heel ander verhaal.

Een week geleden nodigde een student van het masterprogramma van het project me uit om een weekendje door te brengen met hem en zijn familie. Ze wonen in Tepa, een dorpje 2 uur rijden vanaf Kumasi.

Deborah zou gezellig meegaan en vrijdagmiddag vertrokken we vol goede moed. Na 2 uur in de trotro had ik behoorlijk kramp in mijn vingers van het krampachtig vasthouden van de stoelleuning voor me. De gedacht: 'God, Laat dit a.u.b. niet mijn laatste ritje op aarde zijn' bleek een passend begin van een heel gelovig weekendje.

Vrijdagavond werden we heel hartelijk ontvangen door de familie van Jop: (ja een ghanees met een nederlandse naam) Zijn vrouw Charity en zijn 3 kleine kinderen: Kaleb, Jamaima en Prospher. Ze wonen samen met een geadopteerde dochter - typisch dat ze ook in afrika aan goede doelen doen, zo wordt er ook veel reclame gemaakt om geld te doneren aan de slachtoffers van Haiti - in een klein huisje.

Charity bleek een ontzettend goede kok te zijn dus we zijn echt enorm volgepropt dit weekend. Helaas is Fu Fu dan nog steeds niet te eten, hoe goed bereid ook....(dit keer gelukkig zonder rat/schildpad)
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik niet de minst kritische eter ben maar na dit weekend heb ik wat dat betreft best een schouderklopje verdient.

Charity had al aangegeven dat ze alles zou gaan koken wat wij wilden. Dus ik had bedacht dat we wel spaghetti konden eten. Helaas vertelde Deborah (alias Sister Debbo) dat wij in Holland erg houden van vlees. Nu had ik de hoop op een sappig biefstukje al maanden geleden laten varen, Deborah scheen toch een poging te willen wagen.
Bij de Fu Fu kregen wij daarom geitenvlees: grote grijze massieve blokken die smaakten naar euhmmmm geit???
Dan kan je het natuurlijk niet maken om alleen een muizenhapje te nemen (Deborah, bedankt!) Met veel tegenzin heb ik 2 blokjes op...de rest schoof ik stiekem onder de enorme deegbal. (Net zoals je vroeger je laatste hapje onder je lepel verschool, alsof niemand dat doorheeft!)

Zaterdag zijn we naar een cacao farm geweest waar we op onze slippertje door de bush bush liepen. De rest van de dag hebben we allerlei vrienden van Job ontmoet. Job is pastoor in de plaastelijke kerk dus zondag konden we de mis natuurlijk niet overslaan.
Het bleek een heel vrolijke bedoeling met veel gezing en gedans. Aan het eind werden we nog speciaal voorgesteld en deden we een eindgebed. (ik brabbelde ook heel enthousiast mee,weten zij veel)

Na de dienst hebben we hooggeeerd bezoek verleent aan de Chief Executive van die regio (waar we een lesje democratie in Afika hebben gehad) en daarna bezochten we een andere student van het programma.
Daarna nog even de oudste pastoor gedag zeggen en toen waren we helemaal kapot!! In onze kamer werden we verwelkomt door een ontbindende gekko (kleine salamader) en een kapotte douche. Desondanks hebben we een superweekend gehad. Echt gaaf om te zien hoe ze leven in een dorpje en te zien wat de gewoontes daar zijn.

Vanmorgen zijn we half 5 (vroeg!!!) opgestaan om weer te vertrekken naar Kumasi. Na een afscheidgebedje in een kring hand in hand met het gezin werd ons een voorspoedige reis gewenst en konden wij hen bedanken voor hun gastvrijheid en gezelligheid. Pastoor Job maakte nog even van de gelegenheid gebruik om mij te bekeren (mijn afscheidskado was een bijbel) en moest ik beloven in Nederland een kerk te zoeken - uhhuh.

Ongeveer na een kwartier in de trotro moesten deborah en ik ontzettend nodig plassen. Na anderhalf uur ophouden hielden we het echt niet meer en kwamen we gelukkig aan op de eindbestemming. Daar was alleen een publiek toilet aanwezig en Jop vroeg of we wel zeker wisten dat we daarheen wilden.
Nu dacht ik dat ik wel wat gewend was met in de bosjes plassen met je witte kont naar de menigte gericht maar het kan dus nog publieker! De 'toilet' bleek een lange goot te zijn waar alle vrouwen achter elkaar gehurkt zitten te plassen. Wij moesten zo nodig dat het ons niets uitmaakten en tegenover elkaar gehurkt hebben wij vrolijk meegedaan.
(wat een bonding!)

Nu zit ik weer braaf op mn kantoortje voor de laatste week werken, ik kom er bijna aan!!

xx

Verras Roos in Ghana met een belletje via HalloBuitenland.nl